شعر | درخت خانواده

شعر

دهاتِ ما زمستوناش بهاره
بابام تو مزرعه گنِدُم مکاره
مگُم: «سود کشاورزی کجایه؟ »
مگِه: «روزی ما دست خدایه »
ننَمَ برگ گلُه، خوش آب و رنگه
مثِ گلدون شمعدونی قِشنگه
کنارش زندگیما خوبه حالشِ
بابام خیلی رفِیقه با عیالش
زمان خواب که چشِما ره مبِندم
بابام هی جکُ مگِه ما هم مخِنِدم
خو شاخلاق و قوی و بامرِامه
ستونِ محکم خانه؛ بابامه
چراغ روشن و پرنور خانه
به قول شهریا اسمش «مامانه »
خلاصه موندگاره خانواده
درخت ریش هداره خانواده

دهاتِ ما زمستوناش بهاره
بابام تو مزرعه گنِدُم مکاره
مگُم: «سود کشاورزی کجایه؟ »
مگِه: «روزی ما دست خدایه »
ننَمَ برگ گلُه، خوش آب و رنگه
مثِ گلدون شمعدونی قِشنگه
کنارش زندگیما خوبه حالشِ
بابام خیلی رفِیقه با عیالش
زمان خواب که چشِما ره مبِندم
بابام هی جکُ مگِه ما هم مخِنِدم
خو شاخلاق و قوی و بامرِامه
ستونِ محکم خانه؛ بابامه
چراغ روشن و پرنور خانه
به قول شهریا اسمش «مامانه »
خلاصه موندگاره خانواده
درخت ریش هداره خانواده

دهات: روستا
ننه: مامان، مادر
عیال: همسر
شهریا: شهر یها
اصطلاحات مشهدی:

17 دی, 1400 14:13