نذری تازه بابابزرگ

هر سال در ماه محرم

            بابابزرگم نذر دارد

                        من دیده‌ام توی حیاطش

                                    دیگ بزرگی می‌گذارد

 

خیلی تعجب کردم امروز

            وقتی که ما آن جا رسیدیم

                        دیگ و اجاق کوچکی را

                                    توی حیاط خانه دیدیم

 

گفته که فکر تازه‌ای کرد

            وقتی خبرها را شنیده

                        او در کنار نذرش امسال

                                    کپسول اکسیژن خریده

کبوترهای عاشق

 

بال بال میزنند

دستهای کبوترند

رو به سوی آن حرم

عاشقانه میپرند

 

خالص و زلال و پاک

مثل رود جاریاند

شور و شوق و اشتیاق

غرق بیقراریاند

 

خسته خسته میروند

تا به انتها رسند

دسته دسته میپرند

تا به کربلا رسند

پرچـم زیبـا

پرچـم زیبـا

تا محرم آمد

            مادرم، پرچم دوخت

                        نام زیبایی را

                                    رویِ آن، کمکم دوخت

بین خیاطی گفت

            قصهی عاشورا

                        دور پرچم هم زد

                                    کوکهایی زیبا

یا حسین زهرا (س)

            داشت مادر بر لب

                        در اتاق ما زد

                                    پرچمِ «یا زینب» (س)

به به چه مدالی

رسیدن به المپیک

باعث خوشحالیه

هرکی بره المپیک

یعنی کارش عالیه

                        جوادآقا فروغی

                        رسیده به المپیک

                        طلا گرفته اون‌جا

                        با چندتا تیر و شلیک

تو افتخار مایی

تیرانداز ایرانی

و توی رتبه‌بندی

تو اولِ جهانی

بچه ها متشکریم

دوباره تو المپیک

یک گل زیبا کاشتین

با بازی‌های قشنگ

سنگ تموم گذاشتین

                        هم توی تیر اندازی

                        هم بازی والیبال

                        برای ما آوردین

                        پیروزی و یک مدال

چه کار خوبی کردین

برای کشور ما

همیشه می‌درخشین

ستاره‌های زیبا

روز قشنگ

در سال‌های پیش، یک روز

            در یک بیابان می‌وزیدم

                        هوهو کنان می‌رفتم آن وقت

                                    جمعیّتی از دور دیدم

 

بر روی یک تپه دو آقا

            دستانشان در دست هم بود

                        انگار بین دست آن‌ها

                                    تا آسمان‌ها یک قدم بود

 

آمد صدایی خوب و زیبا

            او داشت یک پیغام در دست

                        (هرکس که من مولای اویم

                                    حالا علی مولای او است)

 

بعدش هیاهویی به پا شد

            مردم به سمت تپه رفتند

                        هرکس به نوعی عهد می‌بست

                                    عهدی پر از احساس و لبخند

 

فوری وزیدم سمت آن‌ها

            احساس کردم خاص هستم

                        من با نوازش‌های آرام

                                    مانند مردم عهد بستم

امروز فقط یه روز خیلی گرمه!

من می‌گم: «دوست داشتی دایناسورنبودی؟»

اون می‌گه: «همین که هستم خیلی خوبه».

من می‌گم: «دوست ندارم قبل از غذا دست هامو بشورم».

اون می گه: «پس منتظر حمله‌ی میکروب‌ها باش!»

من می‌گم: «خجالت می‌کشم به دایی محسن بگم خیلی دوستش دارم!»

اون می‌گه: «خجالت نداره! تا اون رو دیدی با صدای بلند بهش بگو دایی‌جون دوستت دارم!» 

من می‌گم: «امروز چه روز زشتیه!»

اون می‌گه: «امروز فقط یک روز خیلی خیلی گرمه. همین!»

حالا نمی‌دونم من راست می‌گم یا این بچه دایناسوری که تازه تو رویاهام  باهاش دوست شدم.

آقای خوبی‌ها

آقای خوبی ها

از پنجره یا بام

هر روز می‌بینم

گلدسته‌ات را من

                                    پیداست آن سویش

                                    یک گنبد زیبا

                                    نورانی و روشن

توی خیالم من

مثل کبوترها

هستم در آن بالا

                                    خوشحالم از این که

                                    همسایه‌ات هستم

                                    آقای خوبی‌ها

بوی اردیبهشت

من و بابا کنار تیر چراغ
یک نهال قشنگ می‌کاریم
دم در را تمیز می‌شوییم
هردو فکر محله و کاریم
 
بوته یاس زرد را آرام
زن همسایه می‌زند پیوند
چند جعبه بنفشه می‌کارد
صاحب یک مغازه با لبخند
 
همه‌جا جور دیگری شده است
سبز باشد محله‌مان باید
لاله و ارغوان فراوان است
بوی اردیبهشت می‌آید